بهار... بهار فریدون مشیری...
نرم
نرمک
می رسد
اینک
بهار🍀🌸🍀🌸🍀🌸🍀🌸🍀🌸🍀🌸🍀🌸
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۹ ساعت 13:12 توسط شهناز عیدی وندی (دریا)
|
طوفان...شعر طوفانی ام...
هوا
طوفان
باد
بوران
کجا
قرار
می گیرد
دل بی
آرام؟
£:Sみ
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم اسفند ۱۳۹۹ ساعت 6:29 توسط شهناز عیدی وندی (دریا)
|
غنچه...شعر غنچه ام...
یک نسیمی
آرام
در
گلستان وزید،
قاصدک
با خبر
شاد رسید،
سبزه
از
خواب پرید،
سمن و یاسمن و رازقی و سوسن شاد،
شاپرک پر زد و
آهو رقصید
بلبل از برگ گلی بوسه گرفت
نو گلی
غنچه زد و
گل خندید...
£:Sみ
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم اسفند ۱۳۹۹ ساعت 6:18 توسط شهناز عیدی وندی (دریا)
|
زندگی... شعر زندگی ام...
پاییز
ابر
کوه
دشت
بهانه ای برای سرودن...
می سرایم زندگی را
تا
باران
ببارد
بشوید
زنگار دلتنگی پاییز را...
£:Sみ
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم اسفند ۱۳۹۹ ساعت 6:30 توسط شهناز عیدی وندی (دریا)
|
باران... شعر بارانی ام...
باران
می بارد
بر دل ترک خورده زمین
پر بار می شود رود
ماهی می رقصد.
سیراب می شود درخت،
شاخه می خندد
روزهای آخر پاییز است
پس از یک خواب زمستانی
می داند
بهار می آید
سبزه می روید
گل غنچه می کند
و باز
باران می بارد...
£:Sみ
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم اسفند ۱۳۹۹ ساعت 6:25 توسط شهناز عیدی وندی (دریا)
|
پروانه...سروده ی پروانه شدنم...
وقت آن است که
پروانه شویم
بال بگشاییم در سوی بهار
بنشینیم زیر آن بید بلند
و کنار گل سرخ
یک غزل شعر بخوانیم لب جوی
قدح لبریز کنیم از می ناب
مست پیمانه شویم زیر نور مهتاب...
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم اسفند ۱۳۹۹ ساعت 5:56 توسط شهناز عیدی وندی (دریا)
|